Belofte maakt niet altijd schuld

Een man en een vrouw waren in echtscheiding verwikkeld. In het echtscheidingsconvenant hadden zij afgesproken dat de man de eigendom van hun gezamenlijke huis zou overnemen. Verder hadden zij afgesproken dat de man in zijn testament het huis bij zijn overlijden zou nalaten aan de vrouw.

Later is de man overleden. De man had in zijn testament niets vastgelegd over het huis. Hierdoor ging het huis naar zijn erfgenamen. De vrouw was zelf geen erfgenaam en had dus geen recht op het huis.
De vrouw stelt de erfgenamen via de rechter aansprakelijk voor schade vanwege wanprestatie. De man had immers niet gedaan wat hij had beloofd. Hierdoor erfde de vrouw het huis niet. Zij vond dat zij daardoor schade had geleden.

De rechter oordeelde echter dat er geen sprake was van wanprestatie. De wet bepaalt namelijk dat een tijdens leven gedane rechtshandeling nietig is, voor zover deze de strekking heeft een persoon te belemmeren in zijn vrijheid om zijn uiterste wil te regelen.
Oftewel, de afspraak dat het huis aan de vrouw zou worden nagelaten, belemmerde de man om zelf de inhoud van zijn testament te bepalen. Hierdoor was deze afspraak nietig. De erfgenamen hoefden geen schade te vergoeden aan de vrouw.

Volgens de Nederlandse wet moet iemand altijd zelf in vrijheid zijn uiterste wil kunnen regelen. Dit noemt men ‘testeervrijheid’.
De vrijheid om zelf een testament te maken mag dus niet worden beperkt door afspraken met anderen. Alleen de wet kan beperkingen stellen aan de testeervrijheid.

De inhoud van een testament blijft geheim zo lang degene die het testament heeft gemaakt nog leeft. Deze persoon kan het testament ook altijd nog wijzigen.
Het is dus niet slim om te vertrouwen op de belofte dat iemand iets in een testament zal regelen. Dit geeft geen zekerheid, want deze belofte maakt geen schuld.

mr. Floris van Hal
Notariskantoor Teeuwen te Boxmeer

 

 

Eerder verschenen nieuwsbrieven:

Door: Notaris Boxmeer